کد مطلب: 40513
Share/Save/Bookmark

شبکه‌های اجتماعی بستری مناسب برای حملات مهندسی اجتماعی

 
سه شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۴ ساعت ۱۴:۲۴
 
ایتنا- به حملاتی که نیاز به دانش فنی چندانی ندارند و بر پایه روانشناسی و ارتباطات انسانی بنا شده مهندسی اجتماعی می‌گویند.
شبکه‌های اجتماعی بستری مناسب برای حملات مهندسی اجتماعی


به دلیل گسترش شبکه‌های اجتماعی و افزایش روزافزون کاربران این سامانه‌ها، بستر بسیار مناسبی برای حملات مهندسی اجتماعی فراهم شده که درصورت عدم آشنایی با اینگونه حملات، خطربزرگی کاربران این شبکه‌ها را تهدید خواهد کرد.


به گزارش ایتنا از مرکزماهر، تصور بسیاری از مردم از یک هکر، فردی با دانش فنی بسیار بالاست که از تخصص خود برای نفوذ به سیستم‌های رایانه‌ای و دسترسی به اطلاعات حساس استفاده می‌کند.

براساس همین ذهنیت، همواره سعی می‌کنیم با استفاده از نرم‌افزارهای مختلفی اعم از ضدویروس و ضد بدافزار و به روز نگه داشتن آنها، تمهیدات لازم برای مقابله با حملات این هکرها را فراهم آوریم.

در واقع مهندسی اجتماعی، مجموعه‌ای از روش‌های غیرفنی مبتنی بر استفاده از ویژگی‌های روانشناسانه افراد برای نفوذ به سیستم‌ها و دسترسی به اطلاعات کاربران آنها است که توسط هکرها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

پایه و اساس این روش‌ها، ارتباط با کاربران و فریب آنها برای اعمال تغییر در روال‌های معمول امنیت سیستم‌ها است. مثلا کاربران را در موقعیتی قرار دهند که به صورت ناخواسته و بدون آگاهی، رمز عبور خود را به مهاجمان منتقل کنند.

مهندسی اجتماعی طیف وسیعی از انواع حملات و فعالیت‌های مخرب را در بر می‌گیرد. در این آگاهی‌رسانی، ما روی معمول‌ترین آنها که در شبکه‌های اجتماعی مورد استفاده قرار می‌گیرند، تمرکز می‌کنیم:

۱. صیادی (Phishing):
از میان حملات مهندسی اجتماعی، حمله صیادی معمولترین حمله‌ای است که امروزه مورد استفاده قرار می‌گیرد. این حمله با فعالیت‌های زیر شناخته می‌شود:
۱. جستجو به دنبال مشخصات و اطلاعات تماس قربانی و استخراج شبکه‌های اجتماعی یا وب‌گاه‌های دیگری که وی از آنها استفاده می‌نماید.

۲. ایجاد یک نسخه جعلی از صفحه ورود وب‌گاه و ایجاد URL شبیه به وب‌گاه اصلی برای آن

۳. ارسال پیغامی به قربانی حاوی پیوندی به صفحه جعلی؛ در نگارش این پیام، سعی می‌شود که در قربانی حالت ترس، اضطرار و غیره ایجاد کنند تا وی تمرکز فکری خود را از دست داده و از پیوند مورد نظر استفاده کند.

با مشاهده صفحه جعلی، قربانی که در وضعیت احساسی خاصی قرار گرفته بصورت نا گاهانه بدون توجه به URL نامعتبر وب گاه جعلی، اقدام به واردکردن اطلاعات احراز هویت خود (مثل نام کاربری و رمز عبور) کرده و بدون اینکه متوجه شود، این اطلاعات را در اختیار مهاجم قرار می‌دهد.

۲. دستاویزسازی (Pretexting):
در حمله دستاویزسازی، مهاجم سناریویی طراحی می‌کند که در آن با دروغ گفتن، بهانه آوردن، وانمودکردن و غیره، خود را به جای شخص دیگری جا زده و با کسب اعتماد کاربر، اطلاعات شخصی و احراز هویت وی را به دست می‌آورد.

گاهی حمله از طریق خود کاربر صورت نمی‌گیرد، بلکه با فریب متولی یا مسئول فنی یک وب‌گاه یا شبکه اجتماعی، اطلاعات شخصی کاربران شبکه اجتماعی از وی استخراج می‌شود.

معمولا قدم اول برای این نوع حمله، به دست آوردن اندکی اطلاعات در مورد قربانی است که مراجعه به شبکه اجتماعی بهترین راه برای استخراج چنین اطلاعاتی است.

بعد از آن باتوجه به این اطلاعات، دروغی ساخته می‌شود که با استفاده از آن مهاجم می‌تواند در تماس با قربانی، خود را به جای شخص دیگری جا بزند.

به علت ارائه بخشی از اطلاعات و مهارت مهاجم در دروغ‌سازی، قربانی به وی اعتماد کرده و اطلاعات شخصی و احراز هویت خود را در اختیار وی قرار می‌دهد و یا هر کار دیگری که مهاجم از وی درخواست کند را انجام می‌دهد.

همانند حمله صیادی، معمولا مهاجم در ارتباط با قربانی سعی می‌کند تا در وی حالت ترس، اضطرار و غیره ایجاد کند تا قربانی تمرکز خود را از دست بدهد.

۳. طعمه‌گذاری ( Baiting):
در این حمله یک وسیله فیزیکی مانند حافظه USB، پخش کننده‌های صوتی دیجیتال و غیره که حاوی بدافزار یا ویروس است را به نحوی در دسترس قربانی قرار می‌دهند و با تحریک حس کنجکاوی یا حرص، وی را وادار به استفاده از آن می‌نمایند.

یکی از معمول‌ترین روش‌های قراردادن این وسایل در اختیار قربانیان، نوشتن برچسب‌های خاص بر روی آنها و قرار دادن این وسایل در محل‌های خاصی است تا به نظر برسد جا گذاشته شده‌اند.

مثلا در کافه تریای یک شرکت یا سازمان، حافظه USB با برچسب استراتژی‌های سازمان یا حقوق و مزایای کارکنان قرار می دهند تا حس کنجکاوی کارمندان را برای مشاهده محتوای آنها برانگیزند.

یک روش دیگر، ارسال اینگونه وسایل فیزیکی به صورت مجانی و به عنوان هدیه برای قربانی است. به این شکل که مثلا در یک شبکه اجتماعی، پیغامی حاوی این جمله برای وی ارسال می‌کنند: «شما برنده یک دستگاه پخش کننده دیجیتال شده‌اید».

سپس از قربانی آدرس پستی وی را برای ارسال دستگاه درخواست می‌کنند. کاربر پس از واردکردن آدرس پستی خود، واقعا دستگاه را دریافت می‌کند؛ اما به محض استفاده از آن، بدافزار نصب شده بر روی دستگاه اطلاعات شخصی وی را دزدیده و برای مهاجم ارسال می‌نماید.

۴. جبران کردن (Quid Pro Quo):
در این نوع حمله مانند حمله طعمه‌گذاری عمل می‌شود؛ با این تفاوت که به جای ارائه یک کالا به صورت فیزیکی، به قربانی اعلام می‌کنند تا در ازای دریافت کالا، یک کمک یا خدمت غیر فیزیکی به وی ارائه می‌دهند.

همانند حمله طعمه‌گذاری، مهاجم با تعداد زیادی از افراد تماس گرفته و ارائه یک خدمت خاص را به صورت رایگان و یا با قیمت بسیار نازل، به آنها پیشنهاد می‌نماید.

مثلا با گرفتن شماره تماس کارمندان یک شرکت به صورت تصادفی، به ایشان پیشنهاد کمک برای حل مشکلات مرتبط با رایانه آنها را می‌دهد.

با قبول این پیشنهاد از سوی تعدادی از این افراد، فایل بدافزار برای آنها فرستاده می‌شود (که حتی ممکن است مشکلات رایانه ای آنها را نیز حل نماید). این فایل به دزدیدن اطلاعات قربانی و ارسال آنها برای مهاجم خواهد پرداخت.

در موارد دیگر، ممکن است مهاجم از قربانی بخواهد که برای دریاف خدمت، عمل خاصی را انجام دهد و یا اطلاعات خاصی را به وی ارائه دهد.